Wild eet avond Westwoud als traditionele jaarafsluiting

Liefst acht van de twaalf wildeters zijn ook trouwe Feyenoordsupporters en proosten hier in de bar van logeerstolp Blommenhof. V.l.n.r.: Kees Heilig, Patrick van Diepen, Piërre Koopman, Gerrit Slagter, Dirk van Kampen Pzn, Koos Schipper, Aad van Diepen en Perry Bot. Tekst: Koos Schipper. Beeld: Gerrit Slagter

Al bijna 25 jaar sluit een groep mannen uit Westwoud het kalenderjaar af met een avondje “wildeten”. Het zijn enkele broers, diverse vrienden en wat goede kennissen van Westwouder Aad van Diepen. ‘In mijn vrije tijd ben ik jager. De jongens wisten amper wat het jagen precies inhoudt en kennis van het wild was er ook nauwelijks. Ik heb ze toen uitgenodigd voor een avondje wildeten in De Lindeboom. Dat was het begin van een mooie jaarlijkse traditie.’
De belangrijkste rol van een jager is het op peil houden van de wildstand, aldus Aad (60), die in het dagelijkse leven bij de douane werkt. ‘We schieten dus niet lukraak op hazen, eenden en andere dieren. Tweemaal per jaar wordt hier in de regio het wild geteld. Zodoende weten we van welke dieren er een overschot is of juist een tekort. Daar houd je als jager rekening mee. De hazenstand is hier van oudsher bijzonder goed. We schieten elk jaar hazen omdat we ook de belangen van de agrariërs dienen. De hazen zorgen namelijk voor schade aan de gewassen op het land. Maar het mooie is dat er genoeg overblijven zodat we hier in West-Friesland regelmatig een haasje zien huppelen over de weilanden.’
Evenwicht in de natuur
De jagers zorgen daarmee voor een evenwicht in de Westfriese natuur. Het vlees van het geschoten wild kan worden gegeten. ‘Er gaat het nodige naar de poeliers en daarnaast kunnen we het benutten voor eigen gebruik. Tijdens onze wildavonden staat er vooral haas op het menu. De hazenpeper is het meest geliefd tijdens de avond. Voor de kok is het wel veel werk om dat klaar te maken. Verder hebben we meestal hazenrug, eendenborst, soms duivenborst en daarnaast reewild of zwijnenvlees. Dat laatste komt niet uit deze streek. Bevriende jagers nodigen mij af en toe uit om in Brabant of Duitsland te jagen. Daar schieten we overtollige herten of everzwijnen.’
Klucht patrijzen
In het begin van deze eeuw verplaatste het eetgezelschap zich naar logeerstolp Blommenhof aan de Dr. Nuijensstraat in Westwoud. Eerst Lex en Lion, en de laatste jaren Marco en Mieke, stonden garant voor een culinaire topprestatie. ‘Voorafgaande aan de maaltijd doen een borrel en spelen we een zelfgemaakte kwis met vooral wildvragen. Steevast komt één vraag terug: “Hoe heet een groep patrijzen?” Dat noem je een klucht en toch zijn er altijd eters die het niet weten!’, knipoogt Aad.
Mystery guest
Niet iedere wildeter is elk jaar in de gelegenheid om te komen. ‘Dan nodig ik een mystery guest uit. Die zit onder een laken als de anderen binnen komen. Ze vuren vragen op hem af en via bewegingen met zijn voeten beantwoordt hij die met ja of nee. Soms geef ik een hint als het te lang duurt.’
Zware kost
Naast het vlees is er uiteraard garnering. ‘Dan moet je denken aan gegratineerde aardappelen, rode kool, rode biet of sperziebonen met spekjes. Ja, klopt, het is zware kost maar dat hoort erbij als je wild eet.’ Op vrijdag 16 december is het weer zover. Vanaf dit jaar is Blommenhof niet meer beschikbaar. ‘Marco en Mieke hebben de boerderij verkocht en dus moest ik op zoek naar een andere locatie. Die heb ik gevonden. Evenals een kok die in staat is wild te bereiden, want dat is een vak apart. Voor de twaalf deelnemers is het een verrassing dus ik ga nog niet verklappen waar