Meindert Rood heeft unieke verzameling houtsnijwerk

Er is veel tijd en energie in het houtsnijwerk gaan zitten. Foto: Wil Reus

In de kamer aan de wand hangen een vos en een raaf, van houtsnijwerk volop met lak verfraaid. Bovenop de kast in de keuken vind ik een zeemonster, waarbij de inspiratie kwam van het roer van een jacht. De televisie wordt aan beide kanten door twee fraaie zwanen gesierd, met daarop een paar steunen. Een flink aantal en zeer gevarieerde ‘eigen werken’ vult de woning van Meindert Rood.

Parijs bezoeken
Meindert, die in zijn werkzaam leven tuinder/bloembollenkweker was, heeft via de handelsavondschool Engels geleerd en die kennis heeft hij uitgebreid door enkele maanden in Engeland te werken. Ook het Duits gaat hem goed af. Via Roobeek, leraar Frans aan de Mulo had hij al wat ondergrond in de Franse taal. In 1985 ging hij met een geboren en getogen Parijzenaar, die op dat moment inwoner van Zwaag was, naar de Franse les vooral voor de spreekvaardigheid. Met de tien cursisten en de docent, gingen zij jaarlijks naar Parijs voor een gezellig weekeinde. Daarbij hoorde ook bezoeken aan historische monumenten, oude kerken en gebouwen. “Dat Middeleeuws houtsnijwerk in die gebouwen trok me aan,” vertelt Meindert.

Houtsnijwerk
Voor hem kwam daarbij steeds meer de vraag of hij dat zelf ook zou kunnen maken. Hij zat echter nog volop in het bedrijf en hij zou zich pas in de kunst gaan verdiepen, wanneer hij met het werken zou zijn gestopt. Bij toeval las hij in 2003 een advertentie van Edwin Kragten die in Enkhuizen met een cursus beeldhouwen in steen en in hout zou starten. Meindert was toen 63 en de enige uit die groep die koos voor hout. Hij werkte daarbij met gebruikt eikenhout, Duits eiken, lindenhout en Afrikaans hardhout. De eerste tijd was hij vooral bezig met ‘klein spul’. Zijn leraar had echter een goed gevoel over het resultaat wat hij afleverde en dat was het moment om aan ‘het grotere werk’ te beginnen. Via een foto laat hij ook een vijftiental kunstwerken zien, die hij heeft weggeven. Daarbij zit ook een gezicht van een kennis, gemaakt van Afrikaans hardhout. Na het overlijden van die persoon, heeft hij dat werk aan de weduwe gegeven, die was daar heel blij mee.

Bijzonder pronkstuk
Op de tafel in de keuken staat een prachtig beeld. Het is zestig centimeter hoog, fraai in het vierkant, met daarin verwerkt een vis, een waterplant, een paard, een tulp en een vogel. Toch wel zijn trots. Hieraan heeft hij ongeveer drie jaar gewerkt. Af en toe zette hij het even weg en een paar weken daarna ging hij dan weer verder. Dit beeld staat altijd op zicht en is ook onderdeel van de foto met Meindert.

Op de fiets
Na het overlijden van zijn leraar kwam zijn werk stil te liggen. Daarnaast kreeg hij na een heupoperatie de opdracht om veel te gaan fietsen. Dat doet hij nu bijna dagelijks. Meindert, die inmiddels tachtig jaar is, gebruikt dan altijd de ‘gewone’ fiets. “Een fiets met ondersteuning is voor oude mensen,“ zegt hij. Hij is zijn eigen humor zeker niet vergeten. Veel tijd en energie is de afgelopen tien jaar in het houtsnijwerk gaan zitten. Vol trots kijkt hij nog steeds terug op alles wat hij heeft gerealiseerd. Trots, dat mag hij zeker zijn.

Tekst: Piet Reus